« Cofnij

Biżuteria: kamienie

Koral: Odpowiednik słowa koral w języku łacińskim to „corallum”, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza „czerwony koral”. „Garal” to z kolei arabskie brzmienie wyrazu, używane do określania amuletów i kamyczków. W starożytnych Chinach ozdoby wykonane z tej odmiany surowca były symbolem bogactwa, przywilejów oraz wysokiego statusu społecznego. Intensywna czerwona barwa oraz duża spoistość materiału sprawiają, że koral jest wykorzystywany w produkcji naszyjników, bransoletek oraz całych kompletów biżuterii.
Ametyst: Ametyst jest minerałem, należącym do rodziny kwarców makrokrystalicznych. Kamień ten jest przezroczystą odmianą kwarcu, a swój fioletowy kolor zawdzięcza domieszce żelaza. Ze względu na niepowtarzalną barwę biżuteria z ametystem cieszy się niesłabnącą popularnością wśród miłośników eleganckich ozdób.
Agat: Agat jest minerałem półszlachetnym, należącym do rodziny kwarców. Powstaje on w pustkach skał wulkanicznych. Pasmowe położenie barw agatu jest wynikiem wzbogacenia roztworów mineralnych o krzemionkę. Odcień agatu jest zależny od struktury i rodzaju wstęgowania, a różnorodność kolorów od domieszek mineralnych. Agat, z uwagi na możliwość barwienia, znajduje szerokie zastosowanie w rzemiośle artystycznym – wykorzystywany jest w produkcji eleganckiej biżuterii.
Jadeit: W skład jadeitu, należącego do grupy krzemianów, wchodzą m. in. związki żelaza i chromu. Różnorodność barw sprawia, że surowiec ten wykorzystywany jest w produkcji ekskluzywnych kompletów biżuterii. Za najcenniejszą odmianę minerału uważany jest szmaragdowo-zielony Jad Imperial cesarski.
Hiszpańscy zdobywcy Meksyku wierzyli, że indiański jadeit leczy choroby nerek i dlatego nazywali go „piedra de hijada”, co w dosłownym tłumaczeniu oznacza „kamień nerkowy”. Z tradycji tych wywodzi się obecna nazwa surowca – jade (dżejd).
Jadeit występuje w wielu odcieniach m. in. w białej, zielonej, różowej, czerwonej, żółto-pomarańczowej oraz czerwono-fioletowej. Naszyjniki, kolczyki lub inne elementy biżuterii z tym oryginalnym kamieniem są gwarancją eleganckiego i niepowtarzalnego wyglądu.
Turkus: Turkus jest kamieniem ozdobnym wydobywanym od najdawniejszych czasów. Ze względu na piękną, zielono-błękitną barwę, surowiec ten od wieków wykorzystywany był w produkcji biżuterii. Na odcień turkusu wpływa nasycenie pierwiastkami śladowymi żelaza – im jest ich więcej, tym barwa surowca staje się bardziej zielona, a w związku z tym także mniej cenna. Minerał jest przezroczysty, a czasem nawet przeświecający. W przypadku utraty żywotności barw turkusu, stosuje się technikę impregnacji woskiem lub żywicą – jej zastosowanie jest możliwe dzięki drobnym pęknięciom i porowatej strukturze kamienia.
W przeszłości, za imitację surowca służył barwiony howlit, skamieniałe kości lub zęby, impregnowane wapienie, a także chalcedon oraz szkło. Najpiękniejsze turkusy o niepowtarzalnym, błękitnym odcieniu, wydobywa się w Iranie. Na terenie tego kraju wyjątkową biżuterię wytwarza się od ponad 6000 lat. Nasi przodkowie wierzyli, że zmiana koloru turkusu była zwiastunem choroby bądź niebezpieczeństwa grożącego właścicielowi kamienia.
Jaspis: Należący do rodziny kwarców mikro i skrytokrystalicznych jaspis, jest doskonałym materiałem jubilerskim. Różnorodność odcieni sprawia, że naszyjniki i inne rodzaje biżuterii przy produkcji których, wykorzystany był właśnie jaspis, cieszą się dużym zainteresowaniem miłośników eleganckiej biżuterii. Jaspis może mieć brązową, czerwoną, szarawo-zieloną, szarawo-niebieską lub szarawo-żółtą barwę. Brekcjowa, królewska, a także leopardzia odmiana minerału to najbardziej znane typu jaspisu. Wyróżnia się także rodzaje surowca, określane jako "dalmatyńczyk".
Kwarc: Kwarc określa grupę powszechnie znanej rodziny minerałów, będącej pospolitym składnikiem piasku. Ich nazwa pochodzi od greckiego wyrazu „krystallos”, który w dosłownym tłumaczeniu oznacza „lód”. Określenie to wynika z utrwalonego w przeszłości przeświadczenia, zgodnie z którym kwarc jest uformowanym przez bogów lodem. Liczne występowanie minerału w wielu regionach świata sprawia, że od lat stanowi on materiał, służący do produkcji naszyjników, kolczyków oraz całych kompletów biżuterii. Wyróżnia się przezroczyste i nieprzezroczyste odmiany kamienia.
Opal: Opal jest kruchym, śnieżnobiałym minerałem. Efekt opalescencji, polegającej na powstawaniu na powierzchni kamienia tęczowych barw, sprawia, że kolczyki czy naszyjniki z opalem cieszą się ciągłym zainteresowaniem wśród miłośników eleganckiej biżuterii. Nazwa minerału pochodzi z sanskryptu, w którym określany jest jako „upala” , co oznacza „kamień drogocenny”. Szczególna wrażliwość opalu wynika z wysokiej zawartości wody. W celu zapobiegania wysuszania kamienia, zaleca się, aby był trzymany w wilgotnych warunkach.
Onyx: Cechą charakterystyczną onyxu są prostolinijne, ułożone na przemian, różnokolorowe warstwy. Szczególnym rodzajem minerału jest czarno-biały onyx, używany w starożytności do produkcji kamieni o białych płaskorzeźbach na ciemnym tle. Surowiec ten wyróżnia się ostrymi krawędziami. Obecnie najczęściej wykorzystywana w produkcji naszyjników, kolczyków i innych rodzajach biżuterii odmiana onyksu, ma postać czarnego, błyszczącego kamienia. Dostępne są także wersje matowe minerału.
Kryształ górski: Kryształy górskie przypominają swoim wyglądem szkło, jednak w przeciwieństwie do tego nieorganicznego materiału, bardzo szybko rozgrzewają się pod wpływem ciepła. Właściwość ta spowodowała, że surowiec określany jest jako „zamarznięta woda”. Przezroczystość oraz charakterystyczna jasność sprawiają, że minerały wykorzystywane są w produkcji eleganckich kompletów biżuterii. Artystyczne kolczyki, naszyjniki i bransolety z kryształu górskiego wyrabiano już w starożytności.